به گزارش پایگاه خبری «عصر بازار»  به نقل از شرکت پایانه‌های نفتی ایران، عباس اسدروز با تشریح سیر تطور فرهنگ ایمنی و اچ‌اس‌ئی در جهان گفت: عبور از رویکرد‌های واکنشی و حرکت به سمت مدیریت ریسک، پیش‌بینی، پیشگیری، آمادگی، مقابله و بازیابی، ضرورتی اجتناب‌ناپذیر است. در دنیای پرنوسان، پیچیده و همراه با عدم‌قطعیت امروز، سازمان‌هایی موفق هستند که بتوانند با تکیه بر رویکرد پیش‌دستانه، تاب‌آوری و چابکی خود را حفظ کنند.

مدیرعامل شرکت پایانه‌های نفتی ایران جزیره خارک را یک دارایی ملی و راهبردی توصیف کرد و گفت: خارک فقط یک پایانه عملیاتی نیست، بلکه پیونددهنده مهم‌ترین صنعت کشور با اقتصاد جهانی و نماد مقاومت و پایداری صنعت نفت در شرایط تهدید و بحران است.

اسدروز با بیان اینکه بیش از 90 درصد نفت خام کشور از طریق پایانه خارک دریافت، ذخیره و صادر می‌شود، اظهار کرد: تداوم ایمن فعالیت این پایانه به معنای تداوم تولید و صادرات نفت کشور و صیانت از امنیت انرژی ایران است.

وی همچنین به اقدام‌های انجام‌شده در حوزه پدافند غیرعامل و تنوع‌بخشی به پایانه‌ها و مسیر‌های صادراتی کشور اشاره کرد و افزود: با توسعه زیرساخت‌ها در سرزمین اصلی و سایر مناطق عملیاتی، امکان استمرار صادرات نفت کشور حتی در شرایط مختلف فراهم شده است.

همچنین سیدعلی میری، مدیر پایانه نفتی خارک نیز با تأکید بر نقش کلیدی این پایانه در صادرات نفت ایران، همچنین ضرورت برخورداری این منطقه عملیاتی از بالاترین سطح استاندارد‌های ایمنی و آمادگی عملیاتی گفت: این پایانه در طول سال‌های فعالیت خود، تجربیات ارزشمندی در حوزه مدیریت ایمنی و مقابله با شرایط بحرانی کسب کرده است که امروز به سرمایه‌ای مهم برای افزایش تاب‌آوری تأسیسات و بهبود مستمر فرآیند‌های اچ‌اس‌ئی تبدیل شده است.

وی بر ضرورت هماهنگی و هم‌افزایی میان شرکت‌های نفتی مستقر در جزیره خارک تأکید کرد و گفت: یکپارچگی در سیاست‌ها و اقدام‌های ایمنی میان مجموعه‌های فعال در خارک، شرط اصلی مدیریت مؤثر ریسک‌ها و مواجهه موفق با شرایط اضطراری در این منطقه حساس عملیاتی است.

گفتنی است، شرکت پایانه‌های نفتی ایران مسئولیت دریافت، ذخیره‌سازی، اندازه‌گیری، پهلودهی، بارگیری و صادرات نفت خام و میعانات گازی کشور را در مناطق عملیاتی خارک، ماهشهر، پارس جنوبی، جاسک و شمال کشور به‌عهده دارد، ماهیت این مأموریت‌ها ایجاب می‌کند که ایمنی، بهداشت و حفاظت محیط‌زیست نه یک موضوع تشریفاتی، بلکه یک الزام اساسی و غیرقابل چشم‌پوشی باشد.